Pożegnanie klasy 8b
Kochani Ósmoklasiści, trudno uwierzyć, że nadszedł dzień naszego pożegnania. Mam wrażenie, że dopiero co zaczynaliśmy wspólną drogę, a dziś stoicie przede mną jako młodzi ludzie gotowi na kolejny etap swojego życia. Jesteście moją pierwszą klasą wychowawczą w Lipniku. To sprawia, że zawsze będziecie zajmować w moim sercu wyjątkowe miejsce. Przez te wszystkie lata staliście się dla mnie kimś więcej niż tylko uczniami. Byliście częścią mojej codzienności, moich trosk, radości i wzruszeń. Traktowałam Was jak własne dzieci – cieszyłam się z Waszych sukcesów, martwiłam Waszymi problemami i zawsze wierzyłam, że każdy z Was ma w sobie coś niezwykłego. Razem przeżyliśmy wiele pięknych chwil. Był śmiech, wspólne wyjazdy, rozmowy, sukcesy, które napawały dumą. Były też momenty trudne, pełne wyzwań, niepewności i emocji. Jednak właśnie dzięki nim nauczyliśmy się wspierać nawzajem i być razem niezależnie od okoliczności. Chcę Wam podziękować za każdą pomoc, dobre słowo, gest życzliwości i wsparcie, które od Was otrzymałam. Było ich znacznie więcej, niż możecie sobie wyobrazić. Dzięki Wam również ja stawałam się lepszym wychowawcą i człowiekiem. Dziś zamykacie ważny rozdział swojego życia, ale pamiętajcie, że to nie koniec, lecz początek nowej drogi. Idźcie przez życie odważnie. Nie bójcie się marzyć, popełniać błędów, próbować i zaczynać od nowa. Wierzcie w siebie nawet wtedy, gdy inni będą wątpić. Zachowajcie w sobie dobroć, wrażliwość i szacunek dla drugiego człowieka, bo to wartości, które mają największą moc. Jestem z Was ogromnie dumna. I choć nasze codzienne spotkania dobiegają końca, każdy z Was na zawsze pozostanie częścią historii, którą będę nosić w sercu. Życzę Wam, abyście odnaleźli swoje miejsce w świecie, byli szczęśliwi, spełnieni i nigdy nie zapominali, jak wiele potraficie. Dziękuję Wam za wszystko.
Wasza wychowawczyni K. Skiba
